Het FietsDock bij metrostation Meijersplein bleek een lastig onderwerp tijdens de vergadering van de gebiedscommissie. Er lag een aanvraag om de proefperiode van 6 maanden met maar liefst 2½ jaar te mogen verlengen. Niet zo vreemd want de overheid had voor dat experimentele bouwwerk al een subsidie van maar liefst 25.000 euro beschikbaar gesteld, dus achteraf gezien had iedereen al kunnen vermoeden dat zo’n bedrag veel te veel was voor een aanvankelijke proef van slechts een half jaar.

Dat nam niet weg dat het gebouw er al stond voordat de bouwvergunning werd aangevraagd. Dit omdat er van de kant van de gemeente geklungeld was met de bekendmaking van de aanvraag en de omwonenden dus goedbeschouwd voor een voldongen feit werden gesteld. Dat veel omwonenden er niet blij mee waren en dat er ernstige twijfels rezen aan het gebruik van dit FietsDock was voor Bewoners!HiS aanleiding om de gebiedscommissie te vragen om negatief te adviseren voor de verlenging van de proef met 2½ jaar.

Tijdens de vergadering ging het van links naar rechts en bleek de commissie hopeloos verdeeld. Alleen Leefbaar was duidelijk: men vond het wel een mooi ding en omdat er over de proefperiode geen cijfers bekend waren moest de termijn dan maar verlengd worden. Binnen andere fracties was zoals gezegd verdeeldheid troef. Eén VVD-der was voor een negatief advies, de ander vond dat hij als VVD-er primair de belangen van ondernemers moest behartigen en stemde dus tegen een negatief advies. Datzelfde vond plaats bij de D66-fractie en de PvdA-vertegenwoordiger was tegen omdat hij er af en toe zelf zijn e-bike stalde.

Bij de stemming hing het er om, maar met een verhouding van 7 tegen 6 werd het voorstel uiteindelijk na een lange discussie nipt verworpen. Wat wel weer duidelijk werd was dat sommige gebiedscommissieleden nog steeds hun (partij)politieke standpunten laten prevaleren boven hun primaire taak; het fungeren als ogen en oren van de bewoners richting de Coolsingel. En net als bij de discussie rond de parkeerproblemen van Plaswijck werd duidelijk dat sommige commissieleden de belangen van (incidentele) gebruikers en bezoekers belangrijker vinden dan die van direct omwonenden. En dat is eigenlijk best jammer.

Bewoners moeten dus mogelijk (er volgen ongetwijfeld bezwaarprocedures tegen de verlenging) nog langer tegen dit bouwwerk aankijken en de sociale veiligheid op en rond het metrostation is al die tijd stukken minder dan ooit was bedoeld. Er resteerde wel een positief puntje van de discussie. Een werkgroepje van leden van de commissie gaat nader onderzoeken of en op welke wijze ook meer en andere vormen van stallingsmogelijkheden daar (en wellicht ook bij andere stations) zouden kunnen worden gerealiseerd. Te denken valt daarbij aan bewaakte fietsenstallingen met een beheerder zoals de BiesieKlette’s bij enkele metrostations in Haaglanden. In tegenstelling tot het experimentele, commerciële en dure FietsDock zijn dit oplossingen die ook een sociaal-maatschappelijk doel (werkgelegenheidsproject) dienen en naast geringere kosten voor de gebruikers bovendien extra servicemogelijkheden (oplaadpunten, reparaties e.d.) te bieden hebben.